Qualiter ad ipsum Cuyne, Imperatorem futurum peruenerunt. Cap. 25.

At verò quia nondum Imperatorem videramus, noluerunt vocare nos, nec intromittere ad Ordam ipsius, sed nobis in tentorio nostro secundum morem Tartarorum valdè benè seruiri fecerunt, et vt quiesceremus, nos ibidem per vnam diem tenuerunt. [Terra Nyamanorum] Inde procedentes in vigilia sanctorum Petri et Pauli, terram Naymanorum intrauimus, qui sunt Pagani. In ipsa verò die Apostolorum ibidem cecidit magna nix, et habuimus magnum frigus. Hæc quidem terra montiosa et frigida est supra modum, ibíque de planicie reperitur modicum. Istæ quoque duæ nationes prædictæ non laborabant, sed sicut et Tartari in tentorijs habitabant, quas et ipsi deleuerant per hanc etiam multis diebus perreximus. Deinde terram Mongalorum intrauimus, quos Tartaros appellamus. [Sidenote: Tartaria. Iulij 22. Acceleratum legatorum iter.] Per has itaque terras, vt credimus, tribus septimanis equitando fortiter iuimus, et in die Beatæ Mariæ Magdalenæ ad Cuyne Imperatorem electum peruenimus. Idèo autem per omnem viam istam valdè festinauimus, quia præceptum erat Tartaris nostris, vt citò nos deducerent ad curiam solennem, iam ex annis pluribus indictam, propter ipsius Imperatoris electionem. Idcircò de mane surgentes, ibamus vsque ad noctem sine comestione, et sæpius tam tardè veniebamus, quòd non comedebamus in sero, sed quod manducare debebamus in vespere, dabatur nobis in mane. Mutatísque frequentius equis, nullatenus parcebatur eis, sed equitabamus velociter ac sine intermissione, quantum poterant equi trotare.