De superstitiosis traditionibus ipsorum. Cap. 7.

[[Greek: ethelothræskeia].] Quibusdam verò traditionibus indifferentia quædam esse peccata dicunt, quas vel ipsi vel antecessores eorum confinxerunt. Vnum est, cultellum in ignem figere, vel quocunque modo ignem cultello tangere, vel etiam de caldaria cum cultello carnes extrahere, vel cum securi iuxta ignem incidere. Credunt enim, quòd sic auferri debeat caput igni. Aliud est appodiare se ad flagellum, quo percutitur equus: ipsi enim non vtuntur calcaribus. Item flagello sagittas tangere, iuuenes aues capere vel occidere, cum fræno equum peroutere, os cum osse alio frangere. Itémque lac, vel aliquem potum aut cibum super terram effundere, in statione mingere. Quod si voluntariè facit, occiditur, si autem aliter, oportet quòd pecuniam multam incantatori soluat, à quo purificetur. Qui etiam faciat, vt statio cum omnibus, quæ in ipsa sunt, inter duos ignes transeat. Antequam sic purificetur, nullus audet intrare, nec aliquid de illa exportare. Præterea si alicui morsellus imponitur, quem deglutire non possit, et ilium de ore suo eijcit, foramen sub statione fit, per quod extrahitur, ac sine vlla miseratione occiditur. [Sidenote: [Greek: atheotaes].] Iterum si quis caleat super limen stationis Ducis alicuius, interficitur. Multa etiam habent his similia, quæ reputant peccata. At homines occidere, aliorum terras inuadere, ac res illorum diripere, et contra Dei præcepta vel prohibitiones facere, nullum apud eos est peccatum. De vita æterna et damnatione perpetua nihil sciunt. Credunt tamen, quòd post mortem in alio seculo viuant, gregesque multiplicent, comedant et bibant, et pætera faciant, quæ hic à viuentibus fiunt. [Cultus lunæ.] In principio lunationis vel in plenilunio incipiunt, quicquid noui agere volunt, ipsamque Lunam Imperatorem magnum apellant, eàmque deprecantes genua flectunt. Omnes, qui morantur in stationibus suis, oportet per ignem purificari. [Sidenote: Lustrationis ritus.] Quæ scilicet purificatio fit hoc modo. Duos quidem ignes faciunt, et duas hastas iuxta eos, vnamque cordam in summitate hastarum ponunt. Ligantque super cordam illam quasdam de Bucaramo scissiones, sub qua scilicet corda et ligaturis inter illos ignes transeunt homines, ac bestiæ ac stationes. Sunt etiam duæ mulieres, vna hinc, et alia inde aquam proijcientes, ac quædam carmina recitantes. Cæterum si aliquis à fulgure occiditur, oportet prædicto modo per ignes transire omnes illos, qui in illis stationibus morantur. Statio siquidem ac lectus et currus, filtra et vestes, et quicquid talium habent, à nullo tanguntur, sed ab hominibus tanquam immunda respuuntur. [Ignis super stitiosa efficacitas.] Et vt breuiter dicam, omnia purificari credunt per ignem. Vnde quando veniunt ad eos nuncij, vel Principes, aut qualescunque personæ, oportet ipsos et munera sua per duos ignes, vt purificentur, transire, ne fortè veneficia fecerint, aut venenum seu aliquid mali attulerint.